Մաս 3. Դինքի քաղաքը
Եթե հիշում եք, Ստամբուլ կատած իմ վերջին այցից հետո նյութերի շարք պատրաստեցի: Անցած տարի սեպտեմբերին էր, երբ հարցազրույց վերցրեցի նաև ինձ մտերիմ մի մարդուց, ով հինգ տարի առաջ ամուսնանալով պոլսահայի հետ, մեկնել է Ստամբուլ և այժմ ընտանիքով բնակվում է Թուրքիայում: Չգիտես ինչու հարցազրույցը չէի հրապարակում: Այսօր հասկացա, որ հունվարի 19-ին էի սպասում…
Այսօր Հրանտ Դինքի մահվան օրն է: Թեև մեզանից շատերը Դինքի մասին իմացան նրա հեռանալուց հետո միայն, բայց դեռևս շատ քչերն են ճանաչում այն միջավայրը, որտեղ ապրում էր նա… Read the rest of this entry »









Երբ սիրում էի,
Ինձ մոռանալն այնքան հեշտ է.








Շտապ օգնության նոր մեքենաներ ու նոր համակարգ են ներմուծել… Լուրերը նայեցի և միանգամից հիշեցի շտապ օգնությունների հետ կապված իմ պատմությունները: Ամենաթարմը 2009-ին էր, երբ գրասենյակում առաջին ագամ ընկել ու ոտքիս փակ բերկորային կոտրվածք էի ստացել: Զանգեցի իմ բժշիկ, ասաց` շտապ անշարժեցրեք, տախտակ կապեք ու տարեք հիվանդանոց: Բայց շտապ օգնությունը եկավ, բժշկուհին մոտեցավ ու ասեց` ես լավ գիտեմ ինչ պետք ա արվի
«Ֆեյսբուք» սոցիալական ցանցը շատերիս համար այսօր ոչ միայն շփվելու, այլ նաև ավելի շատ տեղեկություններ ստանալու և տարածելու միջոց է, աշխատանքային կամ այլ նպատակների հասնելու արագ ճանապարհ:

Թեթև քամի



