ՀՀԿ, ԲՀԿ, ՕԵԿ, ՀՅԴ, ՀԱԿ, «Առաքելություն» կուսակցությունների և «Բարև, Երևան» դաշինքի հարգելի թեկնածուներ

Zara BatoyanՄինչ ձեր նախընտրական քարոզարշավը սկսելը թույլ տվեք հիշեցնել, որ այսօր Երևանում բնակվում է հաշմանդամություն ունեցող ավելի քան 60.000 մարդ: Նրանք շարունակում են մեկուսացած ապրել, երբ մեր քաղաքում կառուցվում են նոր շենքեր, ներկրվում են տրանսպորտային նոր միջոցներ: Կառուցվող կամ վերանորոգվող շինություններում, փողոցներում և հասարակական վայրերում չեն պահպանվում այն շինարարական նորմերը, որոնք հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար մատչելի միջավայր են ապահովում: Եվ այդ ամենն արվում է ի խախտումն ՀՀ օրենսդրության և ՄԱԿ-ի Հաշմանդամություն ունեցող անձանց իրավունքների մասին կոնվենցիայի դրույթների:

Հարգելի՛ թեկնածուներ, կոչ եմ անում ծրագրեր կազմելիս և Երևանի քաղաքապետ ընտրելիս առանձնակի ուշադրություն դարձնել այս խնդրին: Խոսքը փաստաթղթերում ընդհանուր ձևակերպումների կամ իրենց դարն ապրած մոտեցումների մասին չէ, ոչ էլ անհարկի շահարկումների, որոնց ականատեսն ենք դառնում ընտրությունից ընտրություն: Հավատացեք` այդ ամենը սովորել ենք հեշտությամբ տարբերել Read the rest of this entry »

Զինվոր

Posted: 28/01/2013 in Անձնական

Ամեն մեկն իր զինվորն ունի,

բացի ինձանից. ես ինքս եմ զինվոր…

Սիրո մասին

Posted: 28/01/2013 in Անձնական

Երբ ձեզ սիրում են, դուք դառնում եք յուրահատուկ,

Երբ ինձ են սիրում, ես դառնում եմ սովորական, և դա դուր է գալիս ինձ… :)

Լուսանկարը` Մուշեղ Հովսեփյանի

Լուսանկարը` Մուշեղ Հովսեփյանի

Քիչ է պատահում, որ երեխաները կարծիք հայտնեն և բարձրաձայնեն իրենց հուզող խնդիրների մասին: Բայց նման բան պատահեց, երբ Կրթության ազգային ինստիտուտի փոխտնօրեն Անահիտ Բախշյանը հրապարակեց իրեն ուղղված 12-րդ դասարանի աշակերտ Մուշեղի նամակը, որտեղ 16-ամյա տղան գրում է հայոց լեզվի և գրականության շտեմարանների մասին: Ինտերնետային լրատվամիջոցները շատ արագ արձագանքեցին նամակին և համացանցը ողողվեց աշակերտի մտահոգությունները հայտնող հրապարակումներով:

Բայց համացանցում հայտնվեցին նաև հայոց լեզվի «պաշտպաններ», ովքեր առանց ճանաչելու նամակի հեղինակին սկսեցին ցեխ շպրտել 16-ամյա տղայի վրա` նրան ու նրա հասակակիցներին անվանելով փողոցային ու անգրագետ գեղցիներ, ծախու վարժեցրածներ:

Ամենատխուրը նույնիսկ այն չէ, թե ինչ մոլեռանդությամբ են նրանք արտահայտում իրենց ատելությունը երեխայի նկատմամբ, այլ այն, որ Read the rest of this entry »

Հրաշքներ, իհարկե, պատահում են, եթե մենք ինքներս ենք դրանք ստեղծում

Թեեւ մի շարք քայլեր են ձեռնարկվում հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց եւ երեխաների իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ, կարելի է ասել, որ խնդիրը շարունակում է մնալ առաջնային: Այս ամենին գումարվում է նաեւ գենդերային անհավասարությունը, որը շատ հաճախ ազգային մտածողության խնդիրն է:

2012-ի հոկտեմբերի 16-ին ՄԱԿ-ի մանկական հիմնադրամի (UNICEF) հրապարակած «Հաշմանդամություն ունեցող երեխաների համար կրթական, առողջապահական և սոցիալական պաշտպանության ծառայությունների մատչելիությունը Հայաստանում»զեկույցում ասված է, որ «Ավելի շատ հաշմանդամություն ունեցող աղջիկներին են տանում մանկատուն, քան տղաներին: Տղա երեխաներին ընտանիքի անդամներն այցելում են ավելի շատ ու նրանք տուն են գնում ավելի հաճախ, քան աղջիկները:

Մանկատանը խնամվող հաշմանդամություն ունեցող երեխաների 55%-ը տղաներ են, 45%-ը` աղջիկներ: Այս տվյալները տարբերվում է ընտանիքի խնամքի տակ գտնվող 68% տղաներ և 32% աղջիկներ հարաբերությունից»:

«Արևածաղիկ» մանկապատանեկան ամսաթեթի գլխավոր խմբագիր, «Հույսի կամուրջ»հկ-ի ներկայացուցիչ Զառա Բաթոյանն ասում է, որ

DSC04941Երկու օր է հեռուստացույցով նորաբաց “Յանս” ակումբն են ցույց տալիս: Բայց ես դրա դիմաց փռած կարմիր գորգը վաղուց էի նկատել, որովհետև նախ կարմիր գորգը չնկատել չի լինում, հետո էլ աշխատանքի գնալու իմ ճանապարհին էր:

Հեռուստաալիքներով էլ հայտնի ու անհայտ մարդիկ իրենց ուրախությունն էին կիսում ակումբի բացման առիթով, որովհետև Երևանում բացվել է մի կենտրոն, որտեղ ջազ և միայն ճաշակով երաժշտություն ենք լսելու, այսինքն` լսելու են, որովհետև ոչ բոլորին է տրված այդ հնարավորությունը. ակումբը ոչ դրսում ունի նորմալ թեքահարթակներ, ոչ էլ ներսում` անհրաժեշտ պայմաններ տեղաշարժման խնդիրներ ունեցող մարդկանց համար:

Իհարկե, այգին շրջանցելով կարելի է մի կերպ մոտենալ առաջին հարկում գտնվող ռեստորանին, բայց այ համերգասրահ հասնել չի հաջողվի. միայն աստիճաններով կարելի է իջնել նկուղային հարկ՝ վերելակ չկա:

Շենքը հիմնովին կառուցվել է բոլորովին վերջերս, և ոչ մի Սովետ այստեղ մեղք չունի:

Ի դեպ, ակումբի բացմանը ներկա էր նաև Երևանի քաղաքապետը, ում համար առաջնային և երկրորդական խնդիրներ չկան մայրաքաղաքում: Համոզված եմ՝  դիտողությունն անձամբ արած կլինի…

This slideshow requires JavaScript.

 

31631_183503445121753_41942768_nԵրևի 1992 էր, երբ ծանոթացանք մեր տանը, ու առաջին բանը, որ հիշում եմ` նրա մեծ կապույտ աչքերն էին թափանցիկ դեմքի վրա: Չեմ էլ հիշում ինչպես մտերմացանք ընտանիքներով: Երևի ընդհանուր շատ բան ունեինք… Հաճախ միասին կամ մեր մեկսենյականոցում էինք գիշերում, կամ նրանց, անվերջ խոսում էինք, մոմի լույսի տակ բանաստեղծություններ ու նամակներ գրում: Ու երբ հավաքվում էինք, անպայման պիտի դաշնամուր նվագեր ու երգեր “Դու խենթ ես, խենթ աղջիկ մի լուսե…”

Մեր կյանքի ամենադժվար և ամենաուրախ օրերն ենք ապրել միասին Read the rest of this entry »