Ինչի մասին է կյանք անունով հայտնությունը…

Մայիսի 5-ին`15:00-ին Սիրահարների այգում կկայանա արձակագիր, էսսեիստ Արամ Պաչյանի «Ցտեսություն, Ծիտ» վեպի շնորհանդեսը: Գիրքը լույս է ընծայել «Անտարես» գրահրատարակչությունը Հայաստանում առաջին գրական գործակալության հետ համագործակցությամբ: «Ինչի մասին է կյանք անունով հայտնությունը. չգիտեմ: Ինչի մասին է տխրությունը, չարությունը, ցավը. չգիտեմ. ինչի մասին է Երկիր մոլորակի տարիքը, կաթով «Ամերիկանոն», կոզինախը, երջանկությունը

Վերադարձ Ստամբուլ

Մաս 3. Դինքի քաղաքը Եթե հիշում եք, Ստամբուլ կատած իմ վերջին այցից հետո նյութերի շարք պատրաստեցի:  Անցած տարի սեպտեմբերին էր, երբ հարցազրույց վերցրեցի նաև ինձ մտերիմ մի մարդուց, ով հինգ տարի առաջ ամուսնանալով պոլսահայի հետ, մեկնել  է Ստամբուլ և այժմ ընտանիքով բնակվում է Թուրքիայում: Չգիտես ինչու հարցազրույցը չէի հրապարակում: Այսօր հասկացա, որ հունվարի 19-ին էի [...]

Վերադարձրի ընթերցողիս…

Գնացքի պատուհանից երևում են դաշտեր գյուղեր հեռու տներ կովեր ու ոչ մի մարդ բայց մարդիկ կան իհարկե մարդիկ միշտ կան եթե անգամ գնացքը ծայրից ծայր դատարկ ա բայց ինչ օգուտ երբ որ ժամանակ չկա երբեք ժամանակ չկա ամեն ինչ նորից սկսելու եթե անգամ ժամանակ լիներ գնացքը չի կանգնի ուզում ես գոռա գնացքը չի կանգնի կանգառից [...]

Ես դեռ հավատում եմ…

«Իսկ Դավիթին մեքենան ա սպանել՝ Երևանում…» «Հա, Դիանան բալկոնից վթարը տեսել ա, բայց չի իմացել, որ Դավիթին են խփել, ամբողջ գիշեր սպասել ա, լուսադեմին նոր իմացել, որ Դավիթն էլ չկա»: *** – Արթնացե՞լ ես: Շնորհավո՜ր Սուրբ Ծնուուունդ: – Շնորհավոր: – Ո՞ւր ա էն երգը, ասա միացնեմ: – Ո՞րը

Ես, Էլվիս Պրեսլին ու Բլանշը…

Դժվար է խմբագրվելը: Ավելորդ կամ էլ կրկնվող բառերի պես ջնջվելը… Դժվար է դա հասկանալ, երբ դու սովորաբար խմբագրում ես: Այսօր էլ եմ ականջօղեր նվեր ստացել. հիշո՞ւմ եք, մի անգամ էլ եմ գրել նման նվերի ու ընկեր Էդգարի մասին: Իրականում ճշմարտությունն այդքան էլ կարևոր չէ, կարևրը զգացողություններ են, որոնք… վայ, վերջերս էի կարդացել դրա մասին`

Ֆուտբոլային

- Ի՞նչ դեղին քարտ էիր ցույց տալիս: Ինչո՞ւ: – Ինչ հետաքրքրասեր ես, աղջի: – Ասա՛: – Յա՜աա, ուզում ես քեզ էլ կարմիր ցույց տա՞մ: – Հլը փորձի: – Թե չէ ի՞նչ

Ամենալավը աշխարհում…

Ութսուներկուամյա Մովսես Սարգիսը Հայաստանի քաղաքացի դառնալու մասին երազում է հինգ տարեկանից, և 2010 թվականի հունիսի 11-ը նրա կյանքի ամենաերջանիկ օրերից մեկը դարձավ: Չնայած առողջության հետ կապված խնդիրներին, նա Հալեպից  Երևան էր ժամանել էր հատուկ անձնագիրը ստանալու համար: Հայաստանի քաղաքացիություն ձեռք բերելու գործընթացի միջով Մովսես պապն ինքնուրույն է անցել. Անհրաժեշտ փաստաթղթերը հավաքելուց մինչև դեսպանատուն մտնելն ամեն [...]

Պաչյանին

- Այս աշխարհում հազար ու մի բան կա, հանուն ինչի արժե ապրել… Միայն թե հիմա մեկը հիշեմ. – Եթե ուզում ես թեթև տանել կորուստդ, պետք չէ հիշել, թե ինչ ունեիր

Եկ իրար հետ խոսենք, բայց ոչ շների պես

«Այն, ինչ իմ մշակույթը տալիս է ինձ, նաև մարդկության համար է, այնքան ժամանակ, քանի մարդիկ չեն ժխտում` որտեղից է այն ծագում». Արտո Թունջբոյաջյան «Ես պարզ եմ ջրի պես և խորը` ջրի պես: Երբ ես պատկերացնում էի Հայկական Նավատորմի Նվագախումբը, ես փնտրում էի այնպիսի մարդկանց, որոնք կընդունեին միմյանց առանց որևէ սահմանների: Հիմքդ մաքուր պիտի լինի, որպեսզի [...]

Միևնույնն է մենք չենք մեծանում

Լիլոյին Մեր միջև չորս ամսվա տարբերություն է: Երեսուն տարի առաջ ես չորս ամսական էի, երբ նա ծնվեց: Երբ ուզում էինք մեծերը մեր մանկության մասին մի բան հիշեն, խնդրում էինք, որ իմ խեղդվելու պատմությունը պատմեն: Ավելի ճիշտ պատմությունն այն մասին, թե